Laatste nieuws
Onze dieren aan het woord 16-06-2021

EEN JASJE UIT,

 

Béééh ik ben Bless, het Zwart Bless schaap bij ’t Weidje. Ik woon hier nu denk ik zo een jaar of twee. Ik hou van knuffelen en vind iedereen lief. Wanneer er verzorgers in de buurt zijn vraag ik altijd hun aandacht. Dan duw ik een beetje met mijn kop, zo van kom nou aai me nou even lekker. Dat doen ze dan ook wel, daar zorg ik wel voor.

 

Een mooie lentedag:

Het is mooi weer, de zon schijnt en ik loop samen met de meiden op het veld. Pompie dompie dom, pffff het is ochtend en het begint alweer warm te worden. Gelukkig staat het hekje open voor wanneer ik het echt warm krijg dan kan ik lekker schuilen in de stal. Hee wat is het druk bij de stal, wat zou daar aan de hand zijn. Het lijkt wel of alle verzorgers bij elkaar zijn gekomen. En één meneer hmmm ik ken hem, alleen weet ik even niet meer waarvan.

 

Ze trekken mijn aandacht met wat voer, ja daar ben ik altijd wel voor te porren. Die meneer neemt me wat dwingend mee, en huh wat gebeurt me nou. Voordat ik door heb zit ik plat op mijn kont. En ineens weet ik het weer, het is de schapenscheerder. Het is even doorzetten, maar ik weet dat het goed komt.

 

Maar voordat het zover is……………..Ik zit dus plat op mijn kont, ik kan helemaal niets. Hij beweegt een trillend apparaat in mijn nek, wat ik toch wel een beetje eng vindt. Maar zeer doet het niet, het maakt alleen een naar geluid. En die meneer houdt me goed vast, al zit ik niet echt gemakkelijk. Ik laat het maar even gebeuren, ik heb ook eigenlijk geen keuze. Oh nee mijn hoofd zit nu tussen zijn benen geklemd en dat apparaat gaat over mijn buik, en over mijn zij terwijl ik op mijn andere zij lig. Nu over mijn billen, en een gedeelte van mijn rug. Ik kan het nog niet zien, maar ik voel wel dat mijn jas aan één kant van mij lijf helemaal weg is. Ik zit weer op mijn kont en hij zit nu weer in mijn nek met dat ding. Enn huh nu op mijn andere zij, hij is echt sterk. Ik blijf stil liggen zodat het zo snel mogelijk voorbij is.

 

Ik denk dat het bij elkaar misschien 7 minuten heeft geduurd. En nu, ik loop in mijn blootje, en iedereen kijkt naar me. Ik ren snel weer de weide in, wat een heerlijk vrij gevoel geeft. En wat nog belangrijker is ik heb het niet meer zo warm. De andere kijken niet eens naar me, ik zeg nog béééh ik ben het Bless. Oh echt, jeetje we herkende je bijna niet. En Ik, ik voel me een stuk lichter en vergeet die meneer helemaal te bedanken. Ik roep nog Béééh tot volgend jaar he, en dartel wat heen en weer.

 

Groetjes vanuit kinderboerderij ‘t Weidje

Bless het vrolijkste schaap